Ruiny i zgliszcza

Zbiór jest moim zdaniem w pewnym sensie odważny, łączący wiele ryzykownych decyzji artystycznych.

Poszukiwanie rzeczywistości jako zajęcie karkołomne

DeLillo niejednokrotnie ociera się o arcydzieło, tworzy literaturę ostateczną, skupioną na najtrudniejszych zagadnieniach. To jedna z najlepszych pozycji, jakie miałem przyjemność czytać.

Wąż

Na zaledwie 70-ciu stronicach rozpięta jest opowieść o dwóch naturach człowieka.

Powrót do domu

Nowicka wikła opowieść w niezwykle pobudzających, poetyckich przenośniach, mielących mózg zbitkach, które nie tylko buzują odbiorcy w głowie, ale przemycają metaforyczną, oglądaną oczami dziecka opowiastkę.

Nienawiść do kobiet

Kopińska trafnie nakreśla wizerunek instytucji, który pozostaje po zburzeniu widocznej na co dzień fasady, a obraz jej Polski to obraz dysfunkcji i problemów.

Polska szopka

Największym plusem „Szopki” jest konsekwentne i skrupulatne tworzenie rozciągniętych na kilku dekadach bohaterów, co umożliwia śledzenie, które dokładnie zdarzenia kształtowały które postaci.

Dziewczyna w zimie

Piękny, zmysłowy styl Philipa Larkina łączy się tu z niezwykłymi zdolnościami do wnikliwej obserwacji.

Prof. Timofiej Pawłowicz Pnin

Niemal wszystkie czynniki tworzące swoistą ekskluzywność czytelniczą wokół postaci Rosjanina zostały w dziele pominięte.